Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

81 ημέρες απεργία πείνας των απολυμένων εκπαιδευτικών

81 ημέρες απεργία πείνας των  απολυμένων εκπαιδευτικών που έχουν γίνει σύμβολα αγώνα στην Τουρκία.

Συγκέντρωση – πορεία 1η Ιουνίου
Πέμπτη, 6.00 μ.μ. 
στο Σύνταγμα.



Καθημερινά  από την Ανδριανούπολη μέχρι το Κουρδιστάν πραγματοποιούνται διαμαρτυρίες συμπαράστασης στους NURİYE GÜLMEN,  καθηγήτρια Πανεπιστημίου και  SEMİH ÖZAKÇA, δάσκαλο, απεργούς πείνας εδώ και 81 ημέρες.  Ο αγώνας τους συνεχώς δυνάμωνε, γι’ αυτό την 75η ημέρα της απεργίας πείνας, για να σταματήσουν την μαζικοποίηση του αγώνα τους και να φιμώσουν τις φωνές διαμαρτυρίας των απολυμένων δημοσίων υπαλλήλων και καθηγητών τους προφυλάκισαν. Συνεχίζουν  την απεργία πείνας και μέσα στις φυλακές. Μετά την προφυλάκισή τους, η αστυνομία της Άγκυρας στην πλατεία Γιουκσέλ, όπου οι απεργοί πείνας  διαμαρτύρονταν επί 200 ημέρες, απαγόρευσε την κυκλοφορία. Λόγω του αποκλεισμού αυτού οι ιδιοκτήτες καταστημάτων της πλατείας διαμαρτυρήθηκαν, αλλά παρ’ όλα αυτά γύρω απ’ το μνημείο ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξακολουθούν να υπάρχουν κάγκελα ώστε να μην πλησιάζει κανείς. Συλλαμβάνουν και τους ανθρώπους που φέρνουν και βάζουν λουλούδια  στο μνημείο αυτό, αφιερωμένα στους απεργούς πείνας. Ό,τι όμως και να κάνουν, ο κόσμος γκρέμισε τον τοίχο του φόβου και  με διάφορους τρόπους συνεχίζει να διαμαρτύρεται και να δηλώνει τη συμπαράστασή του στους δύο απεργούς πείνας εκπαιδευτικούς.  


Εικόνες από πολλές πόλεις της Τουρκίας μόνο από χθεσινές διαμαρτυρίες. 



59η ημέρα απεργίας πείνας του Τούρκου αγωνιστή Yusuf Taş στις φυλακές της Γερμανίας.


Ο Yusuf Taş, Τούρκος πολιτικός κρατούμενος στις φυλακές  Heimsheim της Γερμανίας, καταδικάστηκε με το αντιτρομοκρατικό νόμο 129b, ως μέλος της οργάνωσης «Επαναστατικό Απελευθερωτικό Μέτωπο» (DHKP-C). Μέσα στις φυλακές αντιμετώπισε αυθαίρετες συμπεριφορές καταπάτησης των βασικών δικαιωμάτων του, όπως απαγόρευση αλληλογραφίας στην τούρκικη γλώσσα (όσοι επικοινωνούν μαζί του δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν την γερμανική γλώσσα), περιορισμός βιβλίων, απαγόρευση επισκέψεων και υποχρεωτική ένδυση με στολή της φυλακής. Κατά των συνθηκών αυτών ξεκίνησε απεργία πείνας διαρκείας στης 30 Μαρτίου, σήμερα είναι η  59η ημέρα της απεργίας του, ήδη έχει χάσει 20 κιλά και η υγεία του είναι σε κρίσιμη κατάσταση. Τον κρατούν στο νοσοκομείο της φυλακής με σκοπό να τον υποβάλλουν σε υποχρεωτική σίτιση.
Ο Yusuf Taş δεν είναι μόνος του.

ΟΧΙ στην υποχρεωτική σίτιση. Να γίνουν δεκτά όλα τα αιτήματά του. 

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

ΝΑ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΘΟΥΝ ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ ΠΕΙΝΑΣ


Ο Αγώνας κατά του Φασισμού είναι Καθήκον








ΚΑΛΟΥΜΕ

Συγκέντρωση και Πορεία 

Σύνταγμα Πέμπτη 1 Ιουνίου 6 μ.μ.

Ηττημένος αγώνας είναι ο αγώνας που δεν δόθηκε. 
Στην Τουρκία μετά την απόπειρα  πραξικοπήματος όλα τα δικαιώματα καταπατήθηκαν. Οι  σφαγές συνεχίζονται ασταμάτητα. Οι άνθρωποι προφυλακίζονται ακόμη και για μια ανάρτηση στο facebook. Στο Κουρδιστάν υποχρεώνουν τις οικογένειες των Κούρδων να εγκαταλείψουν τις περιοχές τους, τις περιοχές που βομβαρδίστηκαν απ’ το στρατό και σε πολλές γειτονιές συνεχίζεται η απαγόρευση κυκλοφορίας, αλλά και οι προφυλακίσεις. 
Χιλιάδες καθηγητές και δημόσιοι υπάλληλοι απολύθηκαν. Μετά  την απόπειρα  πραξικοπήματος  περίπου 50.000 αγωνιστές και αντίπαλοι του καθεστώτος προφυλακίστηκαν. Η εξουσία του ΑΚΡ όποιους δεν την στηρίζουν τους ταυτίζει ως τρομοκράτες.
ΚΑΛΟΥΜΕ όλους να συμπαρασταθούν στους πολιτικούς κρατούμενους.
Υπό τις συνθήκες αυτές κάποιοι, αποφασισμένοι για αντίσταση, βγήκαν στους δρόμους. Η φωνή τους έφθασε σε χιλιάδες. Το να βγεις στις πλατείες, στη σημερινή Τουρκία, σημαίνει ή προσαγωγή, ή προφυλάκιση.  Όσοι το τόλμησαν έγιναν σύμβολα αντίστασης κατά των μέτρων έκτακτης ανάγκης.
Πριν από επτά μήνες μία καθηγήτρια Πανεπιστημίου, η Nuriye Gülmen πρώτη απ’ όλους τους απολυμένους εκπαιδευτικούς, βγήκε στην πλατεία με ένα χαρτόνι στο χέρι, αλλά και κάποιοι άλλοι, σε διάφορες πόλεις, βγήκαν στις πλατείες κρατώντας χαρτόνια με συνθήματα: «Θέλουμε να γυρίσουμε στις δουλειές μας», «Όχι στα μέτρα έκτακτης ανάγκης», «Να καταργηθούν τα κυβερνητικά διατάγματα». Μόνο στην πόλη Μαλάτια τέσσερις εκπαιδευτικούς, μέσα σε 105 ημέρες, τους έχουν συλλάβει 99 φορές. Αυτοί όμως  συνεχίζουν να κατεβαίνουν στις πλατείες κάθε μέρα. Αυτή η συνεχόμενη και αποφασισμένη αντίσταση  είναι που ενοχλεί την εξουσία. 
Τις πρώτες μέρες η Nuriye Gülmen ήταν μόνη της στην πλατεία, αλλά δεν σταμάτησε το καθημερινό κάλεσμα στον αγώνα. Μετά από τέσσερις μήνες καθημερινών αγώνων η αντίσταση στην πλατεία δυνάμωσε, χωρίς όμως συγκεκριμένο αποτέλεσμα, γι’ αυτό  η Nuriye Gülmen, καθηγήτρια Πανεπιστημίου και ο δάσκαλος Semih Özakça για να υπάρξουν συγκεκριμένα αποτελέσματα ξεκίνησαν απεργία πείνας. Στις δηλώσεις τους ανάφεραν πάντα «Αυτό δεν είναι ένα προσωπικό εργασιακό πρόβλημα, είναι ένας αγώνας κατά των κυβερνητικών διαταγμάτων και κατά της σε έξαρση αδικίας».
Σ’ αυτή την αποφασισμένη φωνή έδωσαν δύναμη και οι άλλοι απολυμένοι,  άνθρωποι απ’ όλα τα λαϊκά στρώματα συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Yüksel της Άγκυρας, δημόσιοι υπάλληλοι, καθηγητές, εργάτες, φοιτητές, καλλιτέχνες, διανοούμενοι, βουλευτές.
Ο αγώνας αυτός ενόχλησε την εξουσία, επειδή τα αιτήματά τους ήταν τα αιτήματα των εκατομμυρίων ανθρώπων, η φωνή τους, η φωνή όλων αυτών που επηρεάστηκε η ζωή τους απ’ τα μέτρα έκτακτης ανάγκης και επειδή τελικά έγιναν σύμβολα αγώνα κατ’ αυτών των μέτρων.  Γι’ αυτό την 76η  μέρα απεργίας πείνας, με εντολή της εξουσίας του ΑΚΡ, η αντιτρομοκρατική τους συνέλαβε και στις 23 Μαΐου τους προφυλάκισαν. Οι λόγοι της προφυλάκισής τους, σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, ήταν ότι «η αντίσταση αυτή μπορεί είτε να μετατραπεί σε απεργία πείνας θανάτου, είτε να μετατραπεί σε εξέγερση όπως της πλατείας Γκέζι και των καπνεργατών TEKEL του 2010,(από τους οποίους αφαιρέθηκε το δικαίωμα σταθερής εργασίας λόγω των πολυήμερων και μαζικών συγκεντρώσεών τους), αλλά και η δήθεν συμμετοχή τρομοκρατικής οργάνωσης και προπαγάνδας της.»  Έχουν κλείσει όλους τους δρόμους που οδηγούν στην πλατεία Yüksel. Δεν επιτρέπουν στους ανθρώπους ούτε καν να πλησιάσουν στο μνημείο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σημείο όπου γινόταν η απεργία πείνας και οι συγκεντρώσεις.

Ο 70χρονος πατέρας Κεμάλ Γκιουν δικαιώθηκε,


Ο 70χρονος πατέρας KEMAL GÜN μετά από 90 ημέρες απεργίας πείνας δικαιώθηκε, έγινε αποδεκτό το αίτημά του να δοθούν οι σοροί των ανταρτών στους γονείς τους.
Τον Νοέμβριο του 2016, μετά από βομβαρδισμό των[G1]  βουνών της πόλης Ντερσίμ του Κουρδιστάν, δολοφονήθηκαν 11 αντάρτες του Επαναστατικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου (DHKC), έκτοτε οι γονείς, παρ’ όλες τις προσπάθειές τους δεν μπόρεσαν να μάθουν τι απέγιναν οι σοροί των παιδιών τους. Γι’ αυτό το λόγο ο  Κεμάλ Γκιουν ξεκίνησε απεργία πείνας, παρ’ όλες τις απαγορεύσεις, επιθέσεις και απειλές. Όλη μέρα, όποιες κι αν ήταν οι καιρικές συνθήκες, εκείνος συνέχιζε τον αγώνα του. Κατά τη διάρκεια του αγώνα του αποδέχθηκαν οι αρχές να γίνει έρευνα στην περιοχή του βομβαρδισμού και εν τέλει βρέθηκαν καμένα με χημικά οστά, αλλά και κάποια προσωπικά αντικείμενα των ανταρτών. Ανοίχθηκαν τρεις τάφοι στο νεκροταφείο αζήτητων και ταυτοποιήθηκαν οι σοροί 3 ανταρτών. Επειδή  δεν κατέστη δυνατόν να εξακριβωθεί απ’ τα καμένα οστά το DNA, ο πατέρας ζήτησε όλα τα οστά των ανταρτών, για να έχουν έναν κοινό τάφο. Ακόμα κι’ αυτό, ακόμα και τα οστά που βρέθηκαν μετά από έρευνα με  τις αρχές, δεν παραδόθηκαν στους γονείς, γι’ αυτό μέχρι 24 Μαΐου, ακριβώς μετά και επί 3 μήνες συνέχισε την απεργία πείνας. Ως και την τελευταία μέρα, οι αρχές αρνούνταν στον 70χρονο πατέρα να του επιτρέψουν να επιλέξει το που θα ενταφιάσει τα οστά του παιδιού του. Τελικά, την 90η ημέρα αποδόθηκαν τα οστά στον απεργό πείνας πατέρα και αυτός σταμάτησε την απεργία του. Η κηδεία θα γίνει στην πόλη Ντερσίμ, αύριο στις 26 Μαΐου.





Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Νίκησε ο 70χρονος πατέρας. 90η μέρα ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ.



Νίκησε ο 70χρονος πατέρας. 90η μέρα ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ.
Παραδοθήκαν τα οστά των ανταρτών στους γονείς τους.
Η κηδεία θα γίνει αύριο στην πόλη Ντέρσίμ.  

Ο πατέρας στέλνει χαιρετίσματα στους συμπαραστάτες

Ο 70χρονος ΚEMAL GÜN βρίσκοτανε σε απεργία πείνας εδώ και 90 μέρες ζητώντας να δοθούν στις οικογένειες τους οι σοροί των ανταρτών.
Προηγούμενη εβδομάδα ο νομάρχης της πολης DERSİM, δήλωσε ότι τα οστά βρίσκονται στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία στην Κωνσταντινούπολη και θα σταλούν στην Ντερσίμ για να παραδοθούν στον πατέρα Κεμάλ Γκιούν. Αλλα εδώ και μία εβδομαδα δεν υπηρχε καμία εξελιξη και ο Ο Κεμάλ Γκιούν  είχε δήλωσει ότι «είναι αποφασισμένος και να συνεχίσει την απεργία του μέχρι να φτάσουν τα οστά στα χέρια του.»
Τελικά σήμερα παραδοθήκαν τα οστά των ανταρτών στους γονείς τους.
Η κηδεία θα γίνει αύριο στην πόλη Ντέρσίμ. 

Ζητώ η αντίσταση.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΑΟΙ. ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΙΟ. ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ! 


Συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος και πορεία


Αποφαση της  χθεσινής  Συνέλευσης
Συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος και πορεία
πέμπτη  1 Ιουνίου 6.μμ

Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας!

Να γίνουν δεκτά τα αιτήματα τους!

Να αφεθούν άμεσα οι απεργοί πείνας!


Αλληλεγγύη στους αγωνιστές και στους λαούς που παλεύουν κατά του φασισμού!

Επιστολή 23 Ευρωβουλευτών για την απεργία πείνας των Τούρκων εκπαιδευτικών Nuriye Gülmen και Semih Özakça


24/05/2017

Η επιστολή των 23 Ευρωβουλευτών: 

Προς τον κ. Bekir Bozdağ,
Υπουργό Δικαιοσύνης της Τουρκίας
Βρυξέλλες, 24 Μαΐου 2017

Αγαπητέ κ. Υπουργέ Bekir Bozdağ,

Οι υπογράφοντες Ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκφράζουμε τη βαθύτατη ανησυχία μας για την παρούσα κατάσταση στην Τουρκία και τις δυσανάλογες συνέπειες της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα.
Μέχρι σήμερα, πάνω από 100.000 δημόσιοι υπάλληλοι, στρατιωτικοί, δικαστές, δάσκαλοι και ακαδημαϊκοί έχουν απολυθεί, ενώ δεκάδες χιλιάδες κρατούνται και διώκονται ποινικά λόγω υποτιθέμενης συμμετοχής τους στο αποτυχημένο πραξικόπημα.
H  Nuriye Gülmen απολύθηκε από το Πανεπιστήμιο Selcuk , ενώ ο Semih Özakça από το πόστο του ως δάσκαλος πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, βάσει του διατάγματος έκτακτης ανάγκης. Αμφότεροι διαδηλώνουν για 197η ημέρα κατά της απόφασης, συνεχίζοντας για 77η ημέρα την απεργία πείνας. Η Nuriye Gülmen και ο Semih Özakça είναι μόνο δύο περιπτώσεις των χιλιάδων διωκόμενων Τούρκων πολιτών έπειτα από την εφαρμογή του διατάγματος έκτακτης ανάγκης. 
Λυπούμαστε ιδιαίτερα που μαθαίνουμε ότι η υγεία τους επιδεινώνεται διαρκώς, διατρέχοντας κίνδυνο για τη ζωή τους. 
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στη Nuriye Gülmen, στον Semih Özakça και στον λαό της Τουρκίας, σε όλους εκείνους που κρατούνται παράνομα από τις τουρκικές αρχές. Καλούμε την τουρκική κυβέρνηση να άρει άμεσα το καθεστώς εκτάκτου ανάγκης, να απελευθερώσει όλους όσοι κρατούνται παράνομα από τις 15η Ιουλίου του 2016 μέχρι σήμερα, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να έχουν άμεση και ανεξάρτητη δικαστική εκπροσώπηση

Οι υπογράφοντες:

Η αντίσταση απλώνεται!

Η αντίσταση τους ήταν μία σπίρτα κατά των απολύσεων. Ήταν ένα κάλεσμα στον αγώνα κατά στα μετρά έκτακτης ανάγκης.  Η αντίσταση απλώνεται!

Η καθηγήτρια Nuriye Gülmen και ο δάσκαλός Semih Özakça χθες προφυλακίστηκαν . Παντού στην Τουρκία πραγματοποιούνται διαμαρτυρίας συμπαράστασης στους φυλακισμένους απεργούς πείνας. Υπάρχουν καλέσματα για απόγευμα  συγκεντρώσεων αλληλεγγύης .

*Ξεκινάνε απεργία πείνας δυο διανοούμενοι ο 73χρονος ποιητής  Abdullah Nefes ο 76χρόνος  ποιητής Selah Özakın μέχρι να απελευθερωθούν οι απεργοί πείνας.

*Τώρα οι βουλευτές της αντιπολίτευσης κάνουν καθιστική διαμαρτυρία στην πλατεία Yüksel της Αγκύρας. Σε αυτήν την πλατεία συνεχιζότανε  ο αγώνας των απεργών πείνας εδώ και 200 μέρες. Κλειστοί είναι όλοι  οι δρόμοι γύρω από την Πλατεία Yüksel.


 *Ανακοινώσεις από από τα Διεθνή Συνδικάτα και από τους 62 ευρωβουλευτες: Να απελευθερωθούν οι απεργοί πείνας. H Nuriye Gülmen ve o Semih Özakça



*Ο Νόαμ Τσόμσκι δηλώνει την συμπαράστασή του στον αγώνα της απολυμένης καθηγήτριας πανεπιστήμιου ΝURİYE GÜLMEN και του δάσκαλου SEMİH ÖZAKÇA




Δημοφιλείς αναρτήσεις